Wie niet tot een band hoorde, moest een kaartje kopen. Hè, dat hadden we nog niet eerder meegemaakt. Dus ik moest voor onze cineaste en trouwe fan Car een kaartje kopen. Maar goed, weer een stem extra.
Om 20 u werd er geloot in bijzijn van de diverse leden van de drie bands. Als eerste ging Poma Six het podium op, als tweede de Haystack Heroes en als derde Solid Guitar Power.
We zijn zo inmiddels gewend om als tweede te starten, dus dit was anders dan anders. Maar we waren al lang blij dat we niet als eerste hoefden.

De andere bands speelden lekker. Alleen de eerste band was een beetje rommelig, eerst halverwege van drummer wisselen en later nog een zangeres uit de hoed toveren.

Tenslotte mochten wij. De soundcheck verliep goed. Ik had nu voor de zekerheid mijn Roland Cube meegenomen als monitor en dat ging voortreffelijk. Ik kon mezelf horen spelen ! De rest van het geluid was ook niet zo hard als anders, dus op het podium waren alle instrumenten en de zang nu eens een keer goed te verstaan. Dat speelt al een stuk relaxter. Nu heb ik eens niet een zondag met oorsuizen doorgebracht.

Het was verschrikkelijk warm op het podium, maar daar hadden onze collega’s ook al last van gehad.
Na de aankondiging door Dirk rolde de rest van de nummers er achteraan. Het was zelfs zo erg, dat mij geregeld de tijd niet werd gegund om even een slokje water te nemen.
We hebben een lekkere gig neergezet en dat geeft een goed gevoel.

Tenslotte nadat de stemmen geteld waren kwam de uitslag: Haystack Heroes op 3, Solid Guitar Power op 2 en Poma Six op 1.

Het blijft jammer dat het winnen gekoppeld is aan de hoeveelheid fans die wordt meegenomen, anders had ik verwacht dat de Haystack Heroes eerste waren geworden.
Maar ja, het is een beetje analoog aan tv-programma’s als Idols, Popstars en Holland’s Got Talent.
Maar laat ik dat maar niet te hard roepen, anders geeft Lex ons volgend jaar op voor het Eurovisie Songfestival en staan we in glitterpakjes “Shiiiine’ te boeren…